Arthur, Jantje &Moby

Kat van Joyce D.

"Dierenliefde is een wonder,

onze vriendschap was bijzonder

je was een trouwe kameraard

die zijn sporen achterlaat’

was het ongelooflijk ontroerende gedichtje dat ik op een kaartje kreeg van mijn dierenartsen toen Moby en Jantje zijn gestorven.

Moby en Jantje moesten eigenlijk de ‘vervangertjes’ worden van Arthur, een schat van een tijgertje dat spijtig genoeg voor mijn deur is doodgereden. Athuurke was eigenlijk mijn kindje, of ik zat in bad, of ik was aan’t koken of ik kwam net thuis of... Altijd was hij daar, een kind dat samen met mij at en sliep, onder de dekens, met zijn hoofdje op mijn hoofdkussen, jaloers op Peter! Op die trieste maandagmorgen reed ik van mijn oprit en daar lag hij, mijn waaghals, mijn babbelaar –gesprekken voerde ik ermee!- helemaal koud in de greppel! ik durfde hem niet meer aanraken, de buurvrouw die net voorbij kwam, heeft me geholpen hem op te bergen en ik heb hem naar mijn dierenarts gebracht, met de domme hoop er nog leven in te blazen, met Phil Collins op de achtergrond ‘Can’t stop loving you’, zijn lijfliedje nu...

Enfin, dagen later, ook al had en heb ik gelukkig nog het wonderbaarlijke gezelschap van mijn 3 andere kadeetjes, moest ik iets vervangends hebben om mijn zinnen te kunnen zetten op de heropvoeding van een nieuwe telg in huis, ben ik dus Jantje en Moby gaan halen op de poezenboot. 2 knuffels die ik, zoals al mijn andere poezen, niet op uiterlijk maar op karakter koos en ook zij waren zonnetjes in huis! Ambiance, 5 beestjes om voor te zorgen en te vertroetelen! En toen gebeurde iets verschrikkelijks, nog maar eens... Toen Jantje en Moby ziek werden enkele dagen na hun inentingen, en ook stierven, bleek na autopsie, dat ze hoogst waarschijnlijk vergiftigd waren door mijn EX(!!)-dierenarts.

Het poezengeluk ligt even niet in mijn handen en daarom, na een serieuze rouwperiode -ik heb zelf de asse van mijn 3 laatste sukkeltjes in een juweeltje laten verwerken- prijs ik mij vandaag super gelukkig dat ik toch nog Socks, Boots en Opium heb die er altijd zijn als ik thuiskom, die ik meeneem in bad, in bed, als ik aan’t koken ben!!

‘hun liefde is bijzonder

onze vriendschap is een wonder

ze zijn mijn trouwste kameraden

een leven zonder hen is als liefde zonder daden’"
Deze gedenkpagina delen:

Reacties

  • Juana
    2015-10-14 14:43:13
    da's toch ook toevallig met die vdmeorde telefoons; al een paar dagen zie ik een zenuwachtig knipperlicht dat toch bedoeld zou zijn als waarschuwingslicht want ik had eraan zitten klooien en dat moet je niet doen als je het verdomt om het boekje erbij te nemen en je denkt zo vanzelf door wat te knopjes in te drukken het zenuwachtige knipperen te kunnen elimineren ja, ik kan er nog wel mee bellen maar omgekeerd al een paar dagen kennelijk niet althans ik kreeg net een mailtje dat ik de hele dag in gesprek ben met dat kloteding waar je dus maar beter niet mee aan de gang kunt gaan als je het verdomt om het boekje te lezen voor de nieuwe installering. Nou blijkt er wel een verbazend fenomeen ALLEEN e9e9n van m'n lieve vrouwen kan me wel bellen dus het apparaatje sewlecteert nu aan de poort alleen maar de "lieve inkomende gesprekken" en laat de rest nietr door van deurwaarders of ander soortgelijk tuig. Eigenlijk ben ik van plan er niks meer aan te doen. het ding is UITSTEKEND geprogrammeerd en ik zou m als nieuwe vinding op de markt moeten brengen Wat denk je? Enfin ik hoor het nog wel; probeer jij eens voor de aardigheid te bellen ; kijken of hij jou ook selecteert aan de poort. Geen geintje..:)) Tot morgen of zo. Vraag me wel hoe lang hij door blijft knipperen Maar ja in Almelo is altijd wel wat te doen; zo is ie rood en dan is ie weer groen.